Zoektocht naar de balans waarmee iedereen blij is… Opdrachtgever, manager, medewerker en jij als trainer. Heb je wel eens bedacht dat dit evenwicht niet bestaat? En als het bestaat, dat het dan veel te algemeen is en eigenlijk dus niemand zijn/haar zin voldoende krijgt?
Iedereen ziet het probleem, de situatie of gewoon het onderwerp net iets anders. Ook de denkrichtingen voor de oplossing zullen nagenoeg altijd verschillen. Consensus kan natuurlijk altijd onstaan. Het kan goed dat iedereen het eens wordt. Als voorbeeld neem ik even mijn eigen beroep (Trainer) maar vervang het woord gerust voor een ander beroep. Er passen veel labels op. In het trainersvak heb je echter te maken met belangengroepen die niet altijd met elkaar communiceren. Sterker nog, vaak ben JIJ het kanaal waar via gecommuniceerd wordt. “mijn baas heeft me gestuurd”, “geen idee waarom ik hier zit, dat weet jij toch?!” en dergelijke opmerkingen. Je hebt te maken met een opdrachtgever, de cursisten, de leidinggevende (enkel soms de opdrachtgever) en misschien ook nog je eigen baas.
Al deze partijen wil je natuurlijk bedienen. Je wilt niemand ontevreden hebben en de gewenste resultaten voor iedereen realiseren. Dit kan echter niet altijd en je moet het zeker ook niet altijd willen. Dat komt door een aantal dingen.
De middenweg is niet altijd de ‘gulden middenweg’. Soms is het beter om iedere groep appart te bedienen. Daarnaast is het echt maar de vraag of iedereen kan benoemen wat hij/zij nou echt graag wil. Soms weet je dit namelijk pas als je het ervaart (zie “Kun je eigenlijk wel weten wat je wilt leren“). Howard Moskowitz is een Amerikaanse marktonderzoeker en psycholoog. Hij ontdekte dat hij met de gulden middenweg (in dit geval een smaak koffie) een waardering van zijn onderzoeksgroep kon krijgen tot maximaal ongeveer 60/100 ofwel een schoolcijfer 6. Dat was het gemiddelde. Echter wanneer hij zijn onderzoeksgroep in vier delen mocht opdelen kon hij het cijfer voor de koffie tot meer dan 70/100 (7) krijgen. Dat is een enorm verschil door het creeren slechts vier groepen.
Het is daarom dus ook van belang om te proberen clusters te creeren. Clusters van belangen waarin mensen zich het meeste kunnen vinden. Dit KAN je de tevredenheid vergroten. Hoewel je het verschil misschien niet zult merken in de reacties van de mensen waar je mee werkt. Die weten immers niet hoe het anders was geweest. Clusters maken is echter wel lastig. Gezien het statement dat soms niet iedereen ECHT weet wat hij/zij wil. Ze zullen dus misschien moeten ontstaan of aangestuurd worden door jou.
Lastige gedachtenstroom die je het gevoel kan geven dat je niet zo veel te sturen hebt als je denkt. In je eigen leven maar ook in dat van anderen. Conclusie: Leg de suiker en melk dus altijd bij de koffie!
Wordt vervolgd….
