Er zijn erg veel theorieën en strategieën in de wereld. Misschien wel ontelbaar veel. Ze worden bedacht door doktoren en schoonmakers, door hooggeleerden en schoolverlaters.

Heel erg veel mensen bedenken theorieën of strategieën en een aantal hiervan blijken te werken. Henry Mintzberg zei over strategie:

‘het genie wordt er vaak achteraf ingenaaid’. Iedereen doet of test wat hij bedacht heeft.  Als dit achteraf blijkt te werken krijgt deze persoon vaak de titel ‘genie’.

Vorige week las ik een boekje geschreven door Jaap Peters en Rob Wetzels genaamd “niets nieuws onder de zon, en andere toevalligheden. Strategie uit chaos. Zij citeerden deze uitspraak van Mintzberg. Het zette mij aan het denken over deze mensen.

Een genie ben je eigenlijk tot het moment dat je theorie of strategie door de mand valt. Daarvoor ben je geniaal, daarna wist iedereen het al wel. Je kunt vijfentachtig strategieën bedenken waarvan er één werkt. Ben je dan eigenlijk wel een genie? of heb je misschien gewoon geluk? of wordt je altijd een genie als je maar lang genoeg zoekt naar de perfecte oplossing met alle nodige missers blijft zoeken.

Wederom zomaar iets wat je bezig kan houden. Voor mij zet dit wel weer even scherp hoe de verhoudingen zijn. Er zijn naar mijn idee zeker mensen die zich een genie horen te noemen. Maar het ligt er dus ook heel erg aan vanuit welk perspectief je kijkt naar iemand. Misschien is het wel gewoon altijd per ongeluk dat iemand een werkende strategie bedenkt.

Ben je toevallig net op de juiste plek op het juiste moment, krijg je op dat moment de juiste impulsen/prikkels die aansluiten bij jouw ervaringen, opleiding, werk en/of denkpatronen die je doen inzien wat een werkende strategie zou kunnen zijn.

Ben je dan een genie?